©
Luc Selleslagh 2011 - 2012 Trekkings.be
Startpagina
> Wandelen > GR 576
> Zijn ideeën worden positief onthaald bij het bestuur van Touring Club en bij de Afdeling Toerisme van het Belgische Ministerie van Transport. Tussen 1935 en 1940 besteedt Touring Club 500.000 frank aan de uitvoering ervan, de helft van dat bedrag kan worden gerecupereerd door subsidies van het Belgische Ministerie van Transport. Met de uitbraak van WO II komt er voorlopig een bruusk einde aan de uitvoering van Cosyns plan. Toch is op dat moment al 2/3de gerealiseerd op het terrein. Vaak moesten in die tijd wandelpaden nog echt worden gemaakt op het terrein.
> In 1940 is het Sentier du Condroz echter nog niet gerealiseerd, het behoort niet tot de belangrijkste projecten van Cosyns padennet. In tegenstelling tot wat je zou denken valt het wandeltoerisme helemaal niet stil tijdens de oorlogsjaren, eerder in tegendeel. Een verklaring daarvoor kan zijn dat Belgen in de oorlogsjaren niet voor toeristische redenen de grens mochten oversteken, waardoor zowel in Vlaanderen als Wallonië het regionale toerisme niet te lijden had.
> Zo wordt in 1943, in volle oorlogstijd, het Sentier du Condroz in detail uitgewerkt. Fernand Fontaine, Victor Rondia en Arthur Petit tekenen het traject tussen Hamoir en Hoei uit. In 1945 bewegwijzeren ze deze nieuwe, 44 km lange, wandelroute van Touring Club. Het pad krijgt de naam 'Le Sentier du Condroz' en het nummer T.C.B. 14. Op 25 mei 1947 wordt het pad ingehuldigd met een gidsje (foto links) en een inwandeling door een jongerenafdeling van Touring Club.
> In 1940 is het Sentier du Condroz echter nog niet gerealiseerd, het behoort niet tot de belangrijkste projecten van Cosyns padennet. In tegenstelling tot wat je zou denken valt het wandeltoerisme helemaal niet stil tijdens de oorlogsjaren, eerder in tegendeel. Een verklaring daarvoor kan zijn dat Belgen in de oorlogsjaren niet voor toeristische redenen de grens mochten oversteken, waardoor zowel in Vlaanderen als Wallonië het regionale toerisme niet te lijden had.
> Zo wordt in 1943, in volle oorlogstijd, het Sentier du Condroz in detail uitgewerkt. Fernand Fontaine, Victor Rondia en Arthur Petit tekenen het traject tussen Hamoir en Hoei uit. In 1945 bewegwijzeren ze deze nieuwe, 44 km lange, wandelroute van Touring Club. Het pad krijgt de naam 'Le Sentier du Condroz' en het nummer T.C.B. 14. Op 25 mei 1947 wordt het pad ingehuldigd met een gidsje (foto links) en een inwandeling door een jongerenafdeling van Touring Club.
>
Over 162 km maakt Grote Routepad GR 576 een wandelronde door het oostelijke deel van de provincie Luik en een noordelijke strook van de provincie Luxemburg. Eigenlijk een streekpad dus, maar in Wallonië maakt men dit verschil niet. De hele route is in 2 richtingen bewegwijzerd en beschreven in een topografische gids.
> Je loopt dus door het Luikse deel van de Condroz, hoewel we vaak wat kilometers wandelen door een gebied dat eigenlijk eerder bij de Ardennen aansluit, zoals bij de Amblèvevallei of de valleien van Ourthe en Lembrée. Ook in de Maasvallei bij Ombret-Rawsa en Huy sluit het landschap niet zo sterk aan bij de Condroz. Op de grenszone tussen Ardennen en Condroz kunnen we trouwens enkele geologische merkwaardigheden bekijken: Niet enkel de grotten van Remouchamps maar ook de fameuze chantoirs, gaten waarin hele beken en rivieren verdwijnen.
> Je loopt dus door het Luikse deel van de Condroz, hoewel we vaak wat kilometers wandelen door een gebied dat eigenlijk eerder bij de Ardennen aansluit, zoals bij de Amblèvevallei of de valleien van Ourthe en Lembrée. Ook in de Maasvallei bij Ombret-Rawsa en Huy sluit het landschap niet zo sterk aan bij de Condroz. Op de grenszone tussen Ardennen en Condroz kunnen we trouwens enkele geologische merkwaardigheden bekijken: Niet enkel de grotten van Remouchamps maar ook de fameuze chantoirs, gaten waarin hele beken en rivieren verdwijnen.
> Behalve bekende toeristische plaatsjes zoals Hamoir, Logne of Remouchamps maak je ook kennis met vaak minder bekende en verrassende plekken, zoals de Condroz-dorpen Les Avins, Vervoz, Ocquier of Saint-Séverin en mooie brokken natuur, zoals de vallei van de Hoyoux of de utgestrekte bossen boven de zuidelijke Maasvallei. GR 576 is ook een ingewikkelde samenvoeging van oudere GR-trajecten en niet meer bestaande GR's. Waar je in en uit de rivierdalen loopt zitten er stevig wat hoogteverschillen in maar GR 576 is een pad dat iedereen met een normale wandelconditie vlot uit kan wandelen.
Padgeschiedenis
> Zoals nogal wat lange afstandspaden in Wallonië en Luxemburg ligt de oorsprong van dit pad bij de dynamische padenontwikkelaar van Touring Club uit de jaren '30 van vorige
eeuw: Maurice Cosyn. Zijn beroepskwaliteiten als ingenieur wendde hij ook creatief aan om een wandelnet uit te tekenen in de Ardennen. Zo deponeert hij in 1935, zowel voor de Waalse Ardennen als voor Luxemburg, een netplan van lange paden. Op dat plan uit 1935 is mooi te zien hoe Cosyn tussen Hamoir en Huy een 'Sentier du Condroz' heeft uitgetekend.
Hoe is dit verslag opgebouwd?
> Op deze pagina stellen we de GR 576 algemeen voor met veel aandacht over de ontwikkelingsgeschiedenis van dit lange pad. Uitleg over de Condroz vind je in het verslag over zusterpad GR 575 dat door het Naamse deel van de Condroz loopt.
> Op de pagina wandelinfo overladen we je met een pak wandeltips en wat je best weet vooraleer GR 576 aan te vangen.
> Daarna gaan we ook echt op pad. In 5 etappes geven we je een sfeerbeeld van de tocht. 'Life on the road' dus. De variante trajecten worden later toegevoegd.
> Dit is geen officiële site over GR 576, enkel een subjectief wandelverslag. Contacteer SGR voor meer info, in hun (franstalige) topogids over GR 576 vind je eveneens een pak info.
> Op deze pagina stellen we de GR 576 algemeen voor met veel aandacht over de ontwikkelingsgeschiedenis van dit lange pad. Uitleg over de Condroz vind je in het verslag over zusterpad GR 575 dat door het Naamse deel van de Condroz loopt.
> Op de pagina wandelinfo overladen we je met een pak wandeltips en wat je best weet vooraleer GR 576 aan te vangen.
> Daarna gaan we ook echt op pad. In 5 etappes geven we je een sfeerbeeld van de tocht. 'Life on the road' dus. De variante trajecten worden later toegevoegd.
> Dit is geen officiële site over GR 576, enkel een subjectief wandelverslag. Contacteer SGR voor meer info, in hun (franstalige) topogids over GR 576 vind je eveneens een pak info.
* GR AE (15). Gemeenschappelijk traject tussen Remouchamps en Harzé over 13 km. In 1997 liep GR 576 tussen Aywaille en Remouchamps zuidelijk van de Amblève, in het spoor van AE. Het traject van AE werd dan verlegd noordelijk boven de vallei van de Amblève in het spoor van GR 571 en vanaf 2006 werd ook GR 576 noordelijk gelegd, zodat nu zowel GR576, GR AE (15) als GR 571 hetzelfde traject volgen tussen Aywaille en Remouchamps.
> Het oude traject van GR 576 bleef zo goed als ongewijzigd maar de 44 km werden verlengd tot zo maar even 162 km (officieel 168 km). Opvallend is ook dat met de nieuwe GR 576 een grote 'opkuisoperatie' wordt uitgevoerd. De 'nieuwe' delen van GR 576 zijn immers voor 3/4de afkomstig uit al bestaande trajecten. Daarbij worden 2 GR's helemaal opgeslorpt die vroeger hun eigen wandelgids hadden: GR 574 en GR OA (Ourthe - Amblève). Op andere trajectdelen wordt in het spoor gelopen van al bestaande GR's (GR 57, GR AE, GR 579). Echt nieuwe stukken zijn er amper: Een verbinding tussen Huy tot in de buurt van Hermalle-sous-Huy en een paar trajectverbeteringen van de oude GR OA zijn de enige echt nieuwe toevoegingen.
Eeuwenoud pad van kalksteenblokken in de buurt van Vieux-Barse
> We zijn 20 jaren verder als GR 576 een metamorfose ondergaat. In de jaren '80 is men bij de Waalse Grote Routepaden tot de vaststelling gekomen dat er meer transparantie en structuur in hun padennet moet komen. Er is tot dan nooit veel coördinatie geweest bij de opbouw van het Waalse GR-net. Wie een traject-idee had en over medewerkers beschikte om het pad te bewegwijzeren kon zijn gang gaan. Dat leidde op den duur tot een stilaan onoverzichtelijk wandelnet, met name in de provincie Luik waar het ooit allemaal begon. Een echte spaghettiknoop aan paden was het daar en bovendien had men niet de gewoonte om topokaarten in de GR-wandelgidsen te publiceren. Paden kregen op den duur nummers met 4 cijfers of toevoegingen met letters en sommige GR's waren niet eens 20 kilometer lang.
> Voor GR 576 dient het traject van T.C.B. uit 1943, de 'Sentier du Condroz', als inspiratie. Eigenlijk wordt dat oude wandelpad gewoon omgedoopt tot een GR, want op een paar details na wordt het oude traject volledig overgenomen tussen Hamoir en Hoei. Tijdens de hete en droge zomer van 1976 wordt de witrode bewegwijzering aangebracht op het 44 km lang pad. In december 1976 verschijnt een eenvoudig gidsje van 32 bladzijden in zwart-witdruk en zonder topokaarten. Sentier de Grande Randonnée du Condroz / G.R.C. / GR 576 krijgt het pad als namen.
* GR 576 uit 1976: De oorspronkelijke 44 km tussen Hamoir en Huy werden integraal hernomen.
* GR 579 Brussel- Hoei - Luik - Esneux: Ongeveer 25 kilometer te samen tussen Hermalle-sous-Huy en Esneux. Omdat het weinig zin had over zo'n lange afstand 2 GR's te hebben werd dit deel afgestoten van GR 579 na 2003. GR 579 eindigt vanaf 2004 in Luik. Sindsdien wordt dat deel nog enkel gevolgd door GR 576.
* GR 579 Brussel- Hoei - Luik - Esneux: Ongeveer 25 kilometer te samen tussen Hermalle-sous-Huy en Esneux. Omdat het weinig zin had over zo'n lange afstand 2 GR's te hebben werd dit deel afgestoten van GR 579 na 2003. GR 579 eindigt vanaf 2004 in Luik. Sindsdien wordt dat deel nog enkel gevolgd door GR 576.
> Eind jaren '50 begint een sterk verval in het onderhoud van het TCB-padennet. Touring Club concentreert zich meer en meer op het sterk opkomende autotoerisme en laat de wandelinfrastructuur grotendeels links liggen. Pas eind jaren '50 wordt dat hiaat opgevuld, met de oprichting van de vereniging van Grote Routepaden in België (C.N.B.S.G.R.). Het zijn Luikenaars die het concept van GR-paden meebrengen uit Frankrijk. Ze richten zich de eerste 15 jaren van hun bestaan bijna volledig op de uitbouw van paden ten zuidoosten van de stad Luik (Luikse Ardennen + Hoge Venen). Inspiratie voor de trajecten vinden ze voornamelijk in het werk van Maurice Cosyn uit de jaren '30. GR 5, 56, 57, 571, 572, 573 en AE ontstaan zo in die periode.
> In de jaren '70 spreidt het concept van GR-paden zich uit over de rest van België. Overal worden nu initiatieven ontwikkeld, niet enkel in de overige Waalse provincies maar nu ook in Vlaanderen (dat lange tijd enkel geschikt werd beschouwd voor fietsroutes maar niet voor GR-paden). In de Condroz en de Famenne worden tussen 1975 en 1978 drie nieuwe GR's gecreëerd: GR 575, GR 576 en GR 577. Ze zijn onderling met elkaar verbonden.
> In de jaren '70 spreidt het concept van GR-paden zich uit over de rest van België. Overal worden nu initiatieven ontwikkeld, niet enkel in de overige Waalse provincies maar nu ook in Vlaanderen (dat lange tijd enkel geschikt werd beschouwd voor fietsroutes maar niet voor GR-paden). In de Condroz en de Famenne worden tussen 1975 en 1978 drie nieuwe GR's gecreëerd: GR 575, GR 576 en GR 577. Ze zijn onderling met elkaar verbonden.
> Mede door interne strubbelingen in de jaren '80 duurde het nog tot in de jaren '90 vooraleeer radicale veranderingen in het padennet worden aangebracht en alles meer professioneel en met visie wordt gecoördineerd. 20 jaar na hun creatie werden GR 575, 576 en 577 alweer gelijktijdig aangepakt en radicaal herbekeken. Met name voor GR 576 en 577 volgde een complete metamorfose.
> In het GR-blad 'Recreatief Wandelen' is Jos Francken in 1999 nogal kritisch over deze 'nieuwe' GR: 'Globaal gezien een mooie tocht, alleszins. Handig is natuurlijk ook dat je maar één topogids nodig hebt ipv drie. Maar maakt dit deze uitgave met slechts 44 oorspronkelijke kilometers verantwoord? Ik meen van niet en voel me persoonlijk een beetje bekocht. Op deze manier kunnen nog vele 'nieuwe' topogidsen worden gemaakt!'.
> Hoe is de huidige GR 576 samengesteld?
> Hoe is de huidige GR 576 samengesteld?
* GR OA of GR Ourthe - Amblève. Een GR van slechts 33,5 km die nooit een nummer heeft gehad en werd aanzien als een variant traject voor GR 5 tussen de valleien van
Ourthe (Méry) en Amblève (Remouchamps). Gecreëerd eind jaren '70 en van een topogids voorzien in 1982. Op een paar kleine stukken na is deze route volledig opgeslorpt in GR 576, ze bestaat dus niet meer.
* GR 574 Vallée de la Lembrée. Een GR van amper 17 kilometers tussen Logne (Ourthevallei) en
Harzé. Afgewerkt in 1974 met een GR-gids. Volledig opgegaan in GR 576 in 1997.
* GR 57 Ourthevallei. Ter hoogte van Esneux en nogmaals in de omgeving van Sy wordt telkens over enkele kilometers het traject van GR 57 gevolgd.
> Alles te samen een ingewikkeld verhaal dus over hoe GR 576 is samengesteld en geëvolueerd.
* GR 57 Ourthevallei. Ter hoogte van Esneux en nogmaals in de omgeving van Sy wordt telkens over enkele kilometers het traject van GR 57 gevolgd.
> Alles te samen een ingewikkeld verhaal dus over hoe GR 576 is samengesteld en geëvolueerd.
> Update jul 11: En de toekomst? Het ziet er naar uit dat GR 576 zal worden gefuseerd met GR 575 (Naamse Condroz) om één grote Ronde van de Condroz te vormen.
