> Zowel architecturaal als landschappelijk is de Ardennendoortocht die daarna volgt veel boeiender. Het prille begin van de tocht in Arel is zelfs ronduit lelijk. Nu lijkt het niet zo makkelijk om door het Arelerland en de noordelijke Gaumegrens een traject te ontwikkelen dat altijd boeiend blijft en weinig over asfalt loopt. Ook Julien van Remoortere die jaren eerder zijn eigen tocht langs de Semois ontwierp loopt veel over asfalt. Denk bij zo'n passage gewoon aan wat verder nog te wachten staat, hoop doet leven.

> Tijdens de Ardennendoortocht zitten er meer dan eens adembenemend mooie stukken tussen die het vorige ruimschoots compenseren. Door die Ardennen is de aard van de paden en de ondergrond omgekeerd. Hier loop je 75 % van de tijd over zeer prettige bospaden met constant afwisseling in de vorm van mooie dorpen, spectaculaire uitzichtpunten en oeverpaden. Voor het Ardennendeel van de Trans-Semoisienne draag je dus best iets steviger schoeisel.

> Het moet ook gezegd dat er een aanzienlijk onderscheid is tussen het reliëf van het Arelerland/noordelijke Gaume en de Ardennen. Door het Arelerland en de Gaume wandel je vooral op vlak of licht golvend terrein. Door de Ardennen is het bijna constant dalen of stijgen met niet zoveel vlakke stukken. Dat deel behoort dan ook tot het zwaarste dat je zoal in België kan wandelen. Er zit een stukje bij dat afgeraden wordt om met jonge kinderen te wandelen: De ladderwandeling naar Rochehaut toe. Zie voor details over dat stukje elders op Trekkings.be Je inspanningen worden ruimschoots gecompenseerd door de overweldigende schoonheid van dit deel van de Trans-Semoisienne. Hier snap je waarom de Semois 'de Koningin van de Belgische rivieren' wordt genoemd.

> Aan de stuwdam op de Vierre ontmoet de Trans-Semoisienne het hoofdtraject van het Ardennen-Eifelpad (GR AE of GR 15). Hier volg je AE richting Chiny (rechtdoor) en niet richting Suxy (rechts). Update aug 07: Volledige T-S wordt in 2008 GR 16 en met herzien traject. Updat jun 10: Zie nieuwe topogids GR 16.

> In Florenville volgt de Trans-Semoisienne het Ardennen-Eifelpad over het hoofdtraject, richting Azy, Laiche en Chassepierre, niet de variante die naar Orval leidt.

> Tussen Auby en Bouillon volgt de Trans-Semoisienne de hoofdroute van AE via Dohan, niet de variante via les Hayons. Maw de Trans-Semoisienne blijft in de buurt van de Semois. Die variante werd ooit gecreëerd als omleiding om een ingestorte weg te passeren.

> In Tournavaux verlaat je bij het binnenkomen van het dorp bij een picknickplek het Ardennnen-Eifelpad. Die afsplitsing staat niet aangeduid. Ga niet tot de brug in Tournavaux, maar volg de Semoy stroomafwaarts. (AE volgt de Semoy hier stroomopwaarts). Volg de wegwijzer Ancienne Réserve d'Eau 0,5 km. Dit is de Chemin des Rapides (in feite een oude spoorbedding). Er is geen Trans-Semoisiennemarkering meer. Volg gewoon de Semoy verder naar de monding. Na 3 km moet je de D31 op die je na 2 km in Monthermé binnenleidt. Je kan verderop weer van de D31 af om vlak langs de Semoy te lopen maar de eigenlijke monding krijg je helaas niet te zien. Voor detailbeschrijving zie de 'etappepagina's'.

> Er zijn nog vele andere verblijfsmogelijkheden langs de Trans-Semoisienne: Jeugdherbergen, gîtes, hotels, pensions... te lang om hier aan te beginnen. Internet, reisgidsen of Gilbert's List brengen uitkomst.

> Vrijkamperen is officieel verboden, maar als je het discreet houdt, afgelegen kampeert en het bij bivakkeren houdt (=kamperen enkel tussen zonsondergang en zonsopgang) dan zou je zelden problemen mogen hebben. Wellicht onnodig te zeggen dat je je kampeerplek weer achterlaat zonder sporen achter te laten. In de etappebeschrijvingen vermeld ik af en toe een goeie plek.

> Met de wagen is de Trans-Semoisienne te bereiken via de Autoroute des Ardennen E411. Ook hier geldt dat hoe meer westelijk je wil zijn langs de Semois, hoe ingewikkelder te bereiken.