Startpagina > Wandelen > Sentiers d'Art
Sinsin
> Het langgerekte Sinsin bestond vroeger uit Grande en Petite Sinsin. Grande Sinsin was van het graafschap Luxemburg en Petite Sinsin van het prinsbisdom Luik. Bij de vorming van gemeenten onder het Franse Regime waren beide dorpen even gescheiden maar al in 1814 kregen ze één gemeentelijk statuut. De komst van de N4 als autoweg naar het zuiden zorgde voor enig leven in Grande Sinsin maar sinds de E411 en E25 het verkeer richting zuiden opslorpen is Sinsin weer wat ingedommeld. Camping Le Luxembourg, even ten noorden van Grande Sinsin, is nog een overlever uit de tijd dat caravans en toeristen hier massaal de N4 volgden. Sinsin is op de N4 de gateway tot Luxemburg en de Ardennen, zei het dat men over de N4 richting Marche eerst eigenlijk de Famenne inrijdt.
Nettinne
> Een dorpje dat zoals zovelen is gegroeid rond een kasteel van landelijke adel. Uit sporen van een gallische versterking en merovingische graven blijkt dat de omgeving echer al veel langer bewoond werd. Volgens een toeristische brochure zou Ambiorix er nog hebben geschuild...klinkt goed om toeristen te lokken. Het huidige kasteel werd gebouwd in 1847 en is sinds 1975 eigendom van de gemeente Watermaal-Bosvoorde (!) Het wordt gebruikt voor bosklassen. In 2013 wou de Brusselse gemeente er van af. Een Brits koppel kocht het kasteeldomein op in 2016 voor 775.000 € om er een privé-verblijf van te maken.
> De huidige kerk in natuursteen werd opgetrokken rond 1776 en vergroot begin 20ste eeuw met oa een neoromaanse toren. Ter hoogte van de kerk kom je langs boerderij Pétry. Er is een winkel met produkten uit de boerderij (vooral varkensvlees) en streekprodukten. Je kan er ook gewoon iets drinken tijdens een degustatie. De Ferme de Pétry heeft wel beperkte openingsuren.
> Een hele tijd afdalen nu over de veldweg die ons mooie uitzichten biedt en probleemloos dropt in de buurt van de kerk van het uitgerekte dorpje Sinsin. In tegenstelling tot wat de kaart van Sentiers d'Art vermeldt, is er geen winkel in Sinsin, ook geen café. Wel een frituur langs de expressweg N4.
> Dat grassige en schistige pad maakt nogal wat bochten. In de late lente zie je hier veel vlinders, het lijkt wel een thuishaven voor de kleine ijsvogelvlinder naast ondermeer de kleine parelmoervlinder en vele andere. Let verderop goed op de bewegwijzering. De Famenne-grond is hier mogelijk ook nogal kalkhoudend, gezien de bloei van ondermeer anjers.
> Te Sinsin op de verkeersweg kort rechts en nog een eind voor de op een kleine hooge gelegen Sint-Joriskerk van Sinsin nemen we de eerste weg links. Dat asfaltwegje kruist een beek en gaat nog even stijgen. We nemen voor een bocht rechts een grindweg die stijgt naar het Bois de la Culée. In dat bos volgen we een versmallend en bijwijlen wat ruw pad over enkele honderden meters. Uitkijken want we nemen onverwacht een paadje 90° links, dat ons dadelijk in de buurt van een Mariagrot brengt en op een bijhorende parking (rustbank). Beneden stroomt opnieuw de Heure.
> De rustplek 'artbri cubique' laat ik achter mij. Verder door het woud Bois d'Heure, in dezelfde richting. Het pad loopt al snel uit in een breder bospad dat ook deel uitmaakt van het fietsnetwerk van de Famenne. Op een kruispunt van grotere maar onverharde bosdreven gaan we rechts over een kaarsrechte bosweg. Voorbij een kruising en net voor die steenslagweg gaat draaien, verlaten we hem naar rechts. Hier begint een meer geaccidenteerd en gevarieerd parcours.
> Even een zwart punt nu op het traject van Sentiers d'Art, we moeten de verkeersweg N 929 even volgen in de berm. Aan de volgende bocht, nog voor we de Heure kruisen, verlaten we hem opnieuw en wandelen rechtdoor over een graspad, dat brengt ons snel in de Rue Saint-Donat. Naar rechts, we volgen deze oplopende straat een tijdje en krijgen aan onze linkerzijde een mooi uitzicht van Nettinne in een typisch landschap van “tiges” en “chavées”. De weg stijgt nog licht verder tot bij een Sint-Donatiuskapel. Daar nemen we links een veldweg (Chemin de Valenne) die daalt naar de kern van Nettinne.
> Langs de Sint-Martinuskerk van boerendorpje Nettinne (de kerk aan je linkerzijde houden, Rue du Monty volgen). Op een kruispunt van wegen rechts (Rue Bois des Sarts). Waar deze weg wat hogerop een scherpe bocht maakt, nemen we onmiddellijk na die bocht rechts een stenige veldweg. In de verte zien we al het volgende kunstwerk liggen van La Fête de Mai, ons volgende doel ook. “Into the open” werd gemaakt door de Duitse kunstenaar Roger Rigorth.
> Sentiers d'Art stijgt daarna nog even, voorbij een paar huizen al draaiend door wat bos. Verderop negeren we alle aftakkende veldwegen aan onze rechterzijde, we blijven de hoofdveldweg volgen tot hij op het einde een geasfalteerde weg bereikt (Rue Champ du Bois). Voor 2018 is dit het einde van Sentiers d'Art.


In 2019 gaat de tocht weer verder over de laatste 40 km!
> We stijgen in nog een laatste bocht uit een beekvallei naar een landbouwplateau en het weggetje komt bij een kruising met een wegje dat tussen de N4 en Heure loopt. Op dit open punt staat een kunstwerk van Fête de Mai. “Bourgeons” (= de bloemknoppen) van de Franse artiest Jonathan Bernard. Een ode aan steeds weerkerende natuurenergie in de lente en aan de vitale levenscyclus in de natuur.

> We gaan links op dit kruispunt en volgen enige tijd een asfaltstreepje dat zacht stijgt en helemaal op het einde met een korte bocht op een T-kruising arriveert. Kort links op die weg en na 50 meter rechts afslaan in een veldweg.

> We zijn nu op dit hoog punt van bijna 300 meter ook op het meest zuidelijke punt van het Sentier de l'Art belandt. In de diepte ligt het dorpje Sinsin en dat is ons volgende doel.
Icarusblauwtje
Nettinne
“Into the open” van Roger Rigorth
Onderweg door het Bois d'Heure
“Bourgeons” van Jonathan Bernard
Afdalen naar Sinsin
Kleine ijsvogelvlinder
Sentiers d'Art - 120 km