> We hebben weer de riviervallei bereikt. Deze keer niet die van de Lienne, hier stroomt de Amblève. Ze vormt hier een groot eiland door even in 2 te splitsen. Vlakbij maar niet zichtbaar is de Lienne net uitgemond in de Amblève. Het is officieel niet mogelijk om naar de plek van de monding te gaan omdat de onmiddellijke omgeving zich op privé-terrein bevindt.
> Bij de brug links dus, een tijdje over de weg Targnon – Lierneux. Op de rechterkant passeer je een camping. Over de brede weg is niet zo veel verkeer.Tot voor enkele jaren ging GR 571 na zowat 500 meter rechts om via een passerelle aan de overkant even de Lienne te volgen. Nu loopt het pad gewoon recht door over een asfaltweg. Na 1 km asfalt, wat voorbij een tweede bocht in de weg naar rechts, stevig stijgend en draaiend de Liennevallei uit onder schitterende herfstkleuren.

> Even later kom je midden in het bos op de splitsing van GR571-variante die eventueel kan worden gebruikt bij te hoge waterstand van de Amblève. Het is immers zo dat de hoofdroute de volgende 800 meter kort bij de lage oever van de Amblève zal lopen.
> Heb je na 1 km geen problemen ondervonden om langs de Amblève verder te lopen dan zal je tot Nonceveux ook wel geen problemen meer hebben, anders moet je terug keren om de variante padmarkering te volgen die hogerop een weg zoekt naar Nonceveux.
> Ik volg verder de hoofdroute, waarvan de oevers op plaatsen zijn begroeid met woekerende reuzenbalsemien. Verderop loop je door oud sparrenbos. Plots toch nog even stevig klimmen om een hoge rotswand langs de Amblève te overwinnen. Even later links draaien om Nonceveux binnen te lopen. Zigzag door het dorp, de spoorlijn over om kort daarna de Amblève voor een laatste maal over te steken. GR571 nadert zijn eindpunt.

> Het is wel opletten om na het tweede huis het paadje links niet te missen, het is erg onopvallend en door overgroeiing was de padmarkering helemaal niet opvallend. Dit paadje daalt snel naar ‘Les Forges’. Een wat raar gehuchtje met alweer een erg oude geschiedenis.

> Dan na 100 meter links een wegje op dat goed doorstijgt, langs een huis passeert en verder klimt. Er is een grote variatie aan planten en mossen op dit stuk traject. Verderop wordt het pad een mooie holle weg, die gedeeltelijk veranderd is in een beek door de vele regen van de voorbije dagen.
> Zo kom je in het volgende gehucht: Meuville. Aan de kapel links en wat verder in een scherpe bocht rechts meedraaien over een nog steeds stijgend rotsig graspad. GR571 volgt een hele tijd dit pad over de zgn Rouge Thier waarbij je links prachtige uitzichten hebt. Deze schrale heuvel was in het lokale bijgeloof bekend als een duivelse plek waar heksen hun sabbat hielden. Waarom 'rouge' is wel duidelijk als je de roodpaarse bodem van mangaanhoudend schist bekijkt.

> In dit gehucht passeert GR571 enkele huizen in vakwerk. Langs zo’n vakwerkhuis volg je een graspad dat dalend 2 maal een asfaltwegje kruist. Even de weg Lorcé – N633 op om dan links een regelmatig stijgend pad te nemen dat de loop van de Ruisseau de Pouhon volgt. Onderweg zijn er captatieplaatsen van water.
> In dit valleitje wordt het beroemde Bru-water van Chevron gecapteerd. Dit water is al minstens sinds de Romeinse tijd bekend. Exploitatie van het koolzuurhoudende mineraalwater in ‘moderne tijden’ gebeurde voor het eerst in de 17de eeuw, door de monniken van Stavelot. De bron produceert zo’n 10.000 liter water per uur. Hogerop kruist GR571 de beek en vervolgt verder omhoog over asfalt langs de andere beekoever. Verderop rechts een sterker stijgend pad op, nogmaals scherp rechts tot je in een paar bochten op de asfaltweg naar Lorcé komt.

> Op het einde draait dit pad licht dalend naar de weg Rahier – Targnon (rustbank). Links hier over deze rustige asfaltweg en na 200 meter links over een pad dat verder daalt. Zelfde richting aanhouden en verder dalen. Aan een T-kruispunt van paden links en in een korte draai kom je snel dalend in een bocht van alweer de weg Rahier – Targnon.
> In een rechte lijn verder dalen over deze asfaltweg en in een scherpe bocht van deze weg gewoon rechtdoor over een paadje dat snel daalt naar de brug van Targnon.

> Weer even opletten tijdens de afdaling naar Bierleux-Haut: Net voor een bocht en even voor je een wit huis van een kinesitherapeut bereikt scherp rechts een onopvallend bospaadje nemen. Dit paadje daalt snel naar Bierleux-Bas. Links alweer een mooi zicht over het rustige Liennedal.
> Bierleux-Bas bestaat eigenlijk maar uit een paar huizen. Over de geasfalteerde toegangsweg naar het gehucht daal je verder het Liennedal in. Bij Moulin de Rahier bereik je de N645. Even links-rechts hier, richting Rahier.

> Naast de café-librairie moet je een sterk stijgend paadje nemen dat wat verder op een asfaltweg komt. Rechts, Chevron binnen, langs de kerk en op het kruispunt rechtdoor. Voorbij oude gendarmeriegebouwen rechts een graspad op dat door open veld loopt en uitvlakt op ongeveer 365 meter hoogte. De oude Chemin St Antoine komt

> Te Neufmoulin De N66 Werbomont – Trois-Ponts over en dadelijk een slijkerig parallel wegje links op. Dit paadje loopt door de vallei van de Lienne en verder door het gehucht Neucy. Een prettig pad loopt verder redelijk vlak richting Chauveheid.

langs een oude beuk waarop een houten kruisbeeld met de heilige Antonius in het midden. Aan het Croix St-Antoine bereik je dan een asfaltwegje. Links meevolgen hier, over een hoogvlakte met weiden en weidse uitzichten.

> Het asfaltwegje stijgt gemeen hard door en draait later links. Nog steeds stijgend heb je rechts een schitterend panorama over de ingesneden Amblèvevallei. Voor je de weg E25 – Lorcé bereikt neem je rechts een grassig pad dat bij nat weer op plaatsen erg drassig kan zijn: Bru-water maar dan wel in de vorm van plas en moeras.

> Naar Chession toe wisselt GR571 nog een paar maal van pad. Klimmend kom je zo bij een hekje dat je toelaat een weide ongeveer diagonaal stijgend over te steken. Via een 2de hekje kom je in een volgende weide. Hier ook licht diagonaal stijgen, maar niet te veel naar rechts om dan weer een hekje te vinden in de haag. Zo kom je op een graspad dat verder naar omhoog stijgt om dan naar links Chession binnen te lopen.

> De gewonnen hoogte verlies je weer snel bij de afdaling naar Lorcé. In het centrum van dit dorp links. Rechts op een heuveltje staat de kerk van Lorcé.

> Net voor de fabriek van bronwater Bru rechts, maar dat pad was zo verzopen en modderig dat ik even over de asfaltweg parallel ben verder gelopen. Even later komt de GR 571 op diezelfde asfaltweg en volgt deze over zowat 500 meter om dan rechts af te slaan en het Bois Royal in te lopen voorbij een bareel. Het is een groot privé-bos.

> Het pad zal de hele tijd een goede steenslagweg volgen door dit grote bos, regelmatig dalend. Gelukkig kan ik op deze weg wat snelheid maken, want ik moet de tijd toch flink in het oog houden om de bus te Nonceveux niet te missen. Het Bois Royal is een mooi bos met een mix aan oude bomen.
> Na een paar kilometer dalen over de steenslagpiste moet je de automatische piloot afzetten, want plots gaat het pad links van deze weg af, duidelijk gemarkeerd met wit-rood. Je steekt de Belle Foxhalle over (geen brug) om dan links even te stijgen om zo een breder pad te bereiken. Scherp rechts hier over een pad dat nu boven de Amblèvevallei gaat lopen.

> Bij de weg Remouchamps – Trois-Ponts vervolg je rechts in de kant van de weg om na zowat 700 meter terug bij café ‘Le Ninglinspo’ aan te komen (GR-wandelboom). Hier eindigt dus deze mooie Ardennentocht door de valleien van Amblève, Salm en Lienne. Nieuwe wandelhorizonten bieden zich hier aan. Je kan de schitterende Ninglinspovallei hier exploreren of vervolgen over het Ardennen-Eifelpad (hier gemarkeerd als GR 15) dat over bijna 800 door 4 landen toert.
> Einde.