> Zowel in Comblain-au-Pont als in Remouchamps kan je grotten bezoeken die zijn uitgesleten door inwerking en oplossing van licht zuur water op kalkhoudende lagen. Moeilijk te bereiken hoewel je er vlak bij wandelt maar biezonder is het natuurreservaat Heid des Gattes. Die steile, zongeoriënteerde rotsen tussen Aywaille en Remouchamps van psammiet ( een soort zandhoudende grijze steen) herbergen zeldzame planten. Echt speciaal is een plantje dat nergens anders in het wild voorkomt: De Joubarbe d'Aywaille (Nl: Amblève-huislook, Lat: Sempervivum funckii).

> Er zijn enkele schitterende stokoude bomen te zien langs of in de buurt van GR 571. Tijdens de klim door de vallei van de Chefna loop je langs enkele dikke eiken, maar de dikste boom daar in de buurt is geen eik maar een beuk, de beuk van Bablette, op korte afstand van het wandelpad. De kerk van Rahier, op 2 km van GR 571 wordt geflankeerd door een oude eik en bij de kapel van Chauveheid staat dan weer een stokoude beuk. Om de meest schitterende boom langs GR571 te zien moet je echter geen omwegje maken. Je passeert hem kort voor Trou-de-Bra. Op de eik, die daar een mooie oude hoeve overschaduwt, wordt een leeftijd van 600 jaren geplakt ... en hij blaakt van gezondheid.
> Voor een grote variëteit aan grassoorten is het de moeite waard om het natuurreservaat 'Prés de la Lienne' te bezoeken. GR 571 loopt er langs maar je moet wel een stevige natuurkennis hebben om dit natuurgebied ten volle te kunnen appreciëren.

> Merkwaardig zijn de grote blokken hard kwartsiet die in de Amblève liggen tussen Sedoz en Quarreux. Ze zijn het resultaat van duizenden jaren differentiële erosie waarbij schiefergesteente veel sneller wegsleet door constante opstroming van rivierwater.

> De Ardennen zijn een paradijs voor paddenstoelenspeurders. De koele temperaturen en vaak vochtige omgeving zijn voor vele soorten ideaal. Waar dichte dennenbossen bijna geen ondergroei hebben van planten is vaak een hoge concentratie van zwammen te vinden. In oud dennenbos is het niet zo moeilijk om in de vroege herfst op 10 minuten 30 verschillende soorten te ontdekken. Vanaf half augustus ploppen de boleten massaal op. Het 'hoogseizoen' loopt tot eind oktober.

> De zijrivieren van de boven-Amblève en de Salm zijn berucht voor hun goudhoudend slib, aangevoerd bij sterke stroming uit fijne goudaders. Niet nodig om dadelijk te goldrushen en te gaan goudpannen, want het gaat over flinterdunne schilfertjes, de opbrengst is al de moeite niet waard, maar er zit wel degelijk goud in de Ardennen. De Chefna en de Ninglinspo zijn twee van die 'gouden riviertjes'. Beide beken, met een spectaculair verval, zijn echt wandelparels, met watervalletjes, kleine draaikolken en bruisend water.

> Onderweg zal je ook enkele plantensoorten zien die eigenlijk niet thuishoren in het Ardense plaatje. 3 exoten zijn berucht voor hun agressieve voortplanting langs rivierbermen en op braakland. Japanse duizendknoop, reuzenberenklauw en reuzenbalsemien zijn hier terecht gekomen nadat ze in de vorige eeuw als sierplant werden ingevoerd. Ze gedijen allen zeer goed in verwilderde toestand. Door hun overweldigende groei verdringen ze lokale planten. Bij reuzenberenklauw zit het kwaad vooral in de fototoxische stof die brandwonden kan veroorzaken bij aanraking met stengel of sap. Deze exoten worden lokaal bestreden maar momenteel nog zonder weinig algemene coördinatie.

> Ter hoogte van Salmchâteau is de Ardense leisteen diep paars gekleurd, je loopt er door lagen van het Salmiaan. Die geologische lagen zal je regelmatig terug kruisen verder op GR 571. Bvb boven Lierneux, net voor Bra-sur-Lienne en tussen Meuville en Xhierfomont.
> Rond Salmchâteau liggen nog vele putschachten en galerijen van oude mijnexploitaties. Er werd hier een grondstof opgedolven die men nergens anders ter wereld boven haalde: 'Coticule' wordt het ter plaatse genoemd en de toepassing was gericht op hoogwaardige wetsteen voor bvb scheermesjes.

> Lente en zomer zijn de seizoenen om langs GR 571 vanalles in bloei te zien. De weiden bij het brongebied van de Lienne kleuren geel en langs de padbermen en bosranden zoeken bloemen de zon op. Soms vind je de grootste variëteit aan wilde bloemen gewoon langs de wegkant. Neem nu het geasfalteerde wegje dat boven de Chefnavallei van Ville-au-Bois naar de N606 loopt. In de beekkant groeit daar s' zomers een geweldige variëteit aan planten: Verscheidene muntsoorten, blauwe knoop, wilde chicorei, bloedooievaarsbek, margrieten,...
> Op het noordelijke deel van GR 571, tussen Martinrive en Remouchamps kan je planten vinden die een meer kalkhoudende bodem prefereren, zoals het kruidige wilde marjolein, hemelsleutel of witte engbloem. In de omgeving van de kasteelruïnes van Aywaille zie je op de meer donkere stukken verscheidene varensoorten.

> Meer natuurbeelden kan je vinden op de volgende etappepagina's over GR571...