> Het is noodzakelijk om te weten over welk leenpad (met bijhorend teken) de AE loopt. Hier volgt het lijstje zoals dat door het Eifelverein is bepaald :

> Voor het Belgische deel staat de Waalse vereniging ‘Sentiers de Grande Randonnée’ (SGR) in. Tot voor kort heette het pad in België GR AE. Sinds 2005 wordt echter – naar voorbeeld van de andere GR-paden - met nummers gewerkt en werd het pad herdoopt in GR15.

> Het is één van de hoofdwandelpaden door België en wordt gemakshalve onderverdeeld in GR15-N (Nord) en GR15-S (Semois) met als scharnierpunt tussen de 2 delen Martelange. De markering met een wit/rode balk is zeer goed.
> Er loopt een variant traject over 9 km vanuit Orval via Chameleux naar Florenville. Dit is gemarkeerd met het standaardteken, niet met het teken voor een variante. Dit stuk is opgenomen in deze beschrijving. 2 km voor Dohan start een ander variant traject dat meer noordelijk loopt en na 8 km weer aansluit op het hoofdtraject. Die variante is ontstaan door een instorting op de weg Dohan-Noirefontaine in 1986. Pas sinds enkele jaren is de weg weer hersteld en werd het oude traject weer opgenomen. De omleiding die door deze instorting werd uitgewerkt bleef behouden als variant en is ook 'variant' gemarkeerd. In 2001 werd een lange aanlooproute vanuit Arel gemarkeerd, 51 km lang en aansluitend in de buurt van de stuwdam op de Vierre (ten zuiden van Suxy). Dit stuk werd ontwikkeld in het kader van het Trans-Semoisienne project. Het is niet opgenomen in dit verslag. Zie hiervoor elders op Trekkings.be bij Trans-Semoisienne.

> In de Eifel staat het Eifelverein in voor het onderhoud en de markering. Deze vaderlandslievende vereniging met 30.000 leden is meer dan 100 jaar oud. Ondermeer wandelinfrastructuur ontwikkelen en onderhouden behoort tot de kernaktiviteit van deze gereputeerde vereniging.

> Het Eifelverein is biezonder aktief in het promoten van de Eifel-Ardennen als 1 regio. In 1963 werd aktief meegewerkt aan de creatie van het Duits-Luxemburgse natuurpark, gevolgd door het Duits-Belgische natuurpark in 1971. Deze gebieden worden extensief doorkruist door het Ardennen-Eifelpad.

> In Duitsland wordt het pad ‘Ardennen-Eifel Rundweg’ genoemd, geklasseerd bij de 'Internationale Wanderwege' (IWW). Net zoals in Luxemburg loopt ook hier het traject van het Ardennen-Eifelpad in het spoor van andere wandelpaden. AE loopt zo over Duits grondgebied in een halve cirkel over 8 ‘Haupwanderwege’ (HWW), in totaal 232 km. De Ardennnen-Eifel Rundweg heeft een eigen markering ‘Æ’ (zwarte letters op wit vlak). Deze signalisatie wordt spijtig genoeg maar sporadisch gebruikt.

> In de Eifel moet dus vooral de markering van de ‘leenpaden’ of HWW’s worden gevolgd. Deze HWW's zijn gemarkeerd met een zwarte driehoek voor de Noord-Zuidpaden (nr 1-6) en met een zwarte winkelhaak (nr 10 - 16) voor de Oost-Westpaden. Een uitzondering hierop zijn 2 stukjes waar het Ardennen-Eifelpad over 4 en 5 km de Vulkanweg (HWW13) volgt. Deze laatste is gamarkeerd met een vierkantswortelteken, soms horizontaal gespiegeld.

> Vaak wordt onder het standaardteken een kleine pijltjesschets in witte verf of witte kleefstrip aangebracht om het verdere padverloop uit te leggen. Bij het binnenkomen of verlaten van een dorp evenals bij belangrijke padwisselingen wordt vaak het volledige traject met afstanden van een HWW uitgelegd op een bordje of grote zelfklever.
> De kwaliteit van de markering varieert van goed over slecht tot onbestaande ! Met name het deel tussen Wolfsfelderberg en Bitburg (ca 20 km) is zeer slecht gemarkeerd. Het eerste eigen AE-teken kom je pas na ca 50 km tegen (!), midden in het Arembergwoud. In de Vulkaneifel is er dan weer soms wat overbewegwijzering. De oude markering van de Vulkanweg op vulkanische basaltblokken is bijna 100 jaar oud! Een detailkaart van de Eifelse HWW's is essentieel om de AE-doortocht door de Eifel succesvol af te leggen.

> In Luxemburg is het Ministerie van Toerisme verantwoordelijk voor het onderhoud en de markering op het Ardennen-Eifelpad. Het zijn dus geen vrijwilligers maar overheidsambtenaren die hiervoor instaan. Het 'Ardennen-Eifel-Pfad' of ‘Sentier Ardenne-Eifel', zoals het pad hier heet, gebruikt trajecten van bestaande nationale paden maar heeft ook een eigen markeerteken, een groene driehoek op een wit vlak. De nationale paden worden gemarkeerd met gele symbolen.

> De groene driehoek loopt dus bijna steeds samen met een andere markering. Het is goed om te weten wat het leenpad is in het geval de groene driehoeken even afwezig zijn. Soms loopt AE ook over een eigen pad, zonder leenpad. Dat is met name over langere afstand het geval in zgn Klein-Zwitserland (tussen Beaufort en Echternach). De groene driehoeken houden op bij het binnekomen van Echternach (aan het busstation). Het pad loopt hier verder langs de Sauer (Sûre) achter het busstation tot aan de oude brug over die rivier waar de Eifelmarkering overneemt.

> Aan padsplitsingen vindt je ook meestal blauwe metalen paaltjes met daarop de verschillende padsymbolen en de richting. Markering is over het algemeen goed, maar een topografische kaart is toch wel aan te raden aangezien het pad door Luxemburg een erg grillig traject volgt. AE loopt over ongeveer 160 km Luxemburgs grondgebied.

> Het korte Franse deel van het Ardennen-Eifelpad is ongeveer 35 km lang en vergezelt de wandelaar met een markering die vergelijkbaar is met die in België, wit/rode balken dus. De markering is goed. Enkel vlak voor de eindstreep, even voor Montcornet-en-Ardenne, kan de aanwezigheid van een steengroeve en de markering van andere GR-paden voor verwarring zorgen.

> De geïnteresseerde AE-wandelaar zal ondertussen wel gemerkt hebben dat voor sommige delen kaartmateriaal evenals tochtbeschrijvingen soms onmisbaar zijn. Op de volgende pagina gaan we hier dieper op in.

	Officiële markering AE in België (ROS-systeem)
	Standaard-markering (wit/rood).	Richting- of padverandering. (In dit voorbeeld afslag naar rechts)	Variant traject, tijdelijke afkoppeling van het hoofdpad.	Andreaskruis : Verkeerd pad
Enkele variaties op het symbool voor een afslag (rechts)

	Markering AE in Frankrijk (ROS-systeem)
	Standaard-markering (rood/wit).	Richting- of padverandering. (In dit voorbeeld afslag naar rechts)	Variant traject, tijdelijke afkoppeling van het hoofdpad.	Andreaskruis : Verkeerd pad

	Markering AE in Luxemburg
		Markering leenpaden gevolgd door AE
	Standaard-markering AE (groene driehoek op wit veld)	Sentier de la Haute Sûre : Martelange - Esch-sur-Sûre	Sentier du Nord : Wilwerwiltz - Clervaux	Sentier de l'Our : Geislay - Gilsdorf	Sentier Maurice Cosyn : Gilsdorf - Beaufort

	Markering AE in Duitsland (Eifel)
		Markering leenpaden gevolgd door AE
	Standaard-markering - bordje AE (zwart symbool op wit veld)	Hoofdwandelwegen die noord-zuid lopen worden gemarkeerd met een zwarte liggende driehoek, met vermelding van de naarm van het pad en het nummer.	Hoofdwandelwegen die oost-west lopen worden gemarkeerd met een zwarte liggende V-letter, met vermelding van de naam van het pad en het nummer.	Uitzondering op de O-W en N-Z-markering is de Vulkanweg die een eigen V-markering heeft, met de vermelding 'Vulkanweg' en nr 13

Hoofwandelwegen (HWW) gevolgd door het Ardennen-Eifelpad in de Eifel
Naam pad	Van...	Tot...		Km
Willibrordusweg (5)	Echternachbrück	Brecht		25
Mosel-Our-Weg 16)	Brecht	Mosenberg		36
Vulkanweg (13)	Mosenberg	Manderscheid		5
Erft-Lieser-Mosel-Weg (3)	Manderscheid	Winkelbachbrücke		12
Vulkanweg (13)	Winkelbachbrücke	Dronketurm (Weinfelder M)		4
Karl-Kaufmann-Weg (3)	Dronketurm (Weinfelder M)	Hohe Acht		34
Rhein-Rureifel-Weg (12)	Hohe Acht	Reifferscheid		53
Willibrordusweg (5)	Reifferscheid	Lorbachsgarten P (Kermeter)		18
Krönungsweg (10)	Lorbachsgarten P (Kermeter)	Schmidt		15
Willibrordusweg (5)	Schmidt	Rurberg (dam Paulushof)		11
Ahr-Venn-Weg (11)	Rurberg (dam Paulushof)	Monschau		19

Verweerde wandelboom, aankondiging van een omleiding en een oude wegwijzer