GR AE / GR 15 -151 - 16
SENTIER ARDENNES-EIFEL / ARDENNEN-EIFEL-PFAD
ARDENNEN-EIFEL-RUNDWEG
GR AE
> Het wordt warm vandaag, er is geen wolkje aan de
hemel. Dit maal heb ik ook mijn rugzak mee,want ik blijf overnachten onderweg,
het wordt een nachtje vrijkamperen. Vertrokken met de trein naar Aarlen en
dan met de bus naar Houffalize, een reis van 5 uren. Ik moet er dus de stap
wat inhouden, want ik plan te overnachten in de buurt van Bastogne.
> Aan het Albert I-plein in Houffalize
staat alweer een Duitse tank, herinnering aan WO II. Deze tank werd uit
de Ourthe gevist. Ze lag er omgedraaid in en met kapotte rupsbanden, souvenir
van de oorlogswaanzin uit 1945.
> De kruising van GR15 (Ardennen-Eifel) met één
van de oudste GR’s van België, GR57 (Liège-Diekirch, gedeeltelijk
over het Sentier du Nord) is nogal onopvallend. We kruisten GR57 al 17 wandeldagen
eerder. Alle etappes van GR57 elders op Trekkings.
> Het Ardennen-Eifelpad loopt nu wel erg steil omhoog
over een asfaltweg. Eens aan een antenne gepasseerd zit de klim er op en
wandelen we weer op een plateau boven de Ourthe. Erg veel asfalt en gebetonneerde
veldwegen zullen de ondergrond uitmaken vandaag. Een open landschap met
veel weiden en koeien en af en toe een plukje bos. Ik heb enkele blikjes
7-up bij die ik al snel openmaak, want ’t is zweten op dit haast schaduwloze
traject.
> Langs stille dorpen zoals Vissoûle
en Boeur, waar de grafzerken nog tegen
de kerkmuur aanschurken. ’t Is wel niet het boeiendste stuk GR15,
misschien is de lente hier het beste moment als weidebloemen wat meer kleur
in het landschap brengen.
Kilometers veldweg naar Boeur
Roodbruine schijnridderzwam
> Na Boeur volgt een stuk langs een verlaten spoorlijn,
grassig en wellicht dus erg nat op een vroege morgen. Nergens voorzieningen
onderweg zoals een café, maar dat wist ik al op voorhand. In Bourcy
lijkt wel een dorpswinkel te zijn en een café? Ik heb daar echter
niet veel tijd voor, want ik ben alweer achter op mijn planning. Na Bourcy
loopt AE vele kilometers lang over de zogenaamde Chemin des Pèlerins.
 |
De naam 'Chemin des Pèlerins
verwijst naar de eeuwenoude bedevaart vanuit Lendersdorf (in de buurt
van het Duitse Düren) naar het graf van Sint-Hubertus in Saint-Hubert.
De weg wordt nog steeds gebruikt tijdens de 320 km lange tocht vanuit
Lendersdorf en terug, want de bedevaarttraditie wordt ook nu nog in
ere gehouden. Deze langeafstandsbedevaart is zowat de laatste belangrijke
georganiseerde internationale bedevaart in Europa. Zij trekt in 8 dagen
te voet door Duitsland, het GH Luxemburg en België (160 km X 2).
Ieder jaar passeren deze Ardennen-Eifelwandelaars 'avant-la-lettre'
weer over de Chemin des Pèlerins. Meer info : Duits
, Nederlands |
> De
Chemin des Pèlerins
loopt al een hele tijd parallel met de voormalige spoorweg naar Bastogne,
is eerst geasfalteerd (passeert langs een vliegveld voor modelvliegtuigen)
en is tijdens het tweede deel gewoon verhard, met een schakering aan wilde
bloemen onderweg.
> In de buurt van Bastogne loopt het pad langs een
steengroeve om iets later aan te komen aan het monument van Mardasson,
opgericht als herinnering aan het Amerikaanse bevrijdingsleger tijdens het
Ardennenoffensief. Een indrukwekkend monument.
>Het is te laat om nog verder te wandelen en ik heb
een redelijk geschikt plekje gevonden om te overnachten. In afwachting van
meer donker nog even gepicknickt bij het monument. Overdag is er hier een
kleine kiosk met toiletten en er is ook een museum, maar alles is dicht
nu. De parking wordt gebruikt door lawaaierige motorcrossers. En er is nog
iets anders, elk half uur klinkt hier een luide dingdong ter herinnering
aan de gesneuvelde soldaten tijdens het Ardennenoffensief. Gelukkig stopt
het gedingdong na 22 uur.
> Het Mardassonmonument
is het belangrijkste symbool ter herinnering en ter ere aan de Amerikanen
die België bevrijdden in december 1944 tijdens de Slag om de Ardennen.
Bij die slag (of slacht) in de barre winter van 1944 verloren tienduizenden
soldaten en burgers het leven. Dit Ardennenoffensief, door de Amerikanen
'the Battle of the Bulge' genoemd, was het laatste grote verrassingsoffensief
van het door wanhoop gedreven naziregime van Hitler. De verdediging of verovering
van Bastogne was daarbij cruciaal omwille van strategische redenen (verkeersknooppunt).
Aan Amerikaanse zijde alleen al sneuvelden meer dan 70.000 soldaten. Aan
Duitse zijde was het verlies aan mensenlevens bijna even hoog. De hele regio
is bezaaid met littekens en monumenen die herinneren aan dat vreselijke
gebeuren. Het Ardennen-Eifelpad komt langs nogal wat plaatsen waarvan de
plaatselijke geschiedenis onlosmakelijk verbonden is met dit absolute dieptepunt
voor deze regio in de moderne geschiedenis. De regio trekt nu, meer dan
60 jaren later nog veel Amerikanen die de plaatsen bezoeken waar familieleden
zo hard hebben gevochten. Bastogne staat daarbij hoog op de lijst. Het Mardassonmemoriaal
is gebouwd in 1950 in de vorm van een ster (symbool op de
Amerikaanse
vlag). Bovenaan zijn de namen van alle Amerikaanse staten gegrift. Er is ook
een crypte. In de stad bestond ook een klein oorlogsmuseum dat in 1976 werd
overgebracht en uigebreid in een modern complex vlakbij het memoriaal: het
Bastogne Historical Centre. Dit museum is dagelijks open en is vooral een
ode aan de Amerikaanse strijders en oorlogshelden. In Bastogne-stad (ligt
niet op AE) zijn meer oorlogsmonumenten. De stad werd zwaar beschadigd tijdens
het offensief in 1944. Straten en pleinen zijn genoemd naar de Amerikaanse
oorlogshelden. Je kan voor stevig wat geld zelf nog een Duitse legerhelm op
de kop tikken hier. Het was ook in Bastogne dat de Amerikaanse generaal McAuliffe
zijn beroemde antwoord 'Nuts' gaf als antwoord tegen een Duitse majoor toen
die de Amerikaanse troepen tot overgave vroeg. ('Nuts' betekent vrij vertaald
'nougatbollen')
